Öncelikle şunu belirtmekte yarar görüyorum: Yıllar öncesi bir arkadaşımın ısrarlarına dayanamayıp ismini bile daha önce hiç duymadığım Egeli bir gitarist ve grubunun İzmir’de ufacık bir salonda verdikleri konserlerine gittikten sonra Timuçin Şahin’in herhangi bir çalışmasını tarafsızca dinlememe, hele hele eleştirmeme olanak yok. Sayın editörümüz bunu bile bile bu CD hakkında bir şeyler karalama görevini bana vermesini anlayamamama karşın, herhalde bir bildiği vardır diyerekten işe koyuldum. Ne işi? Keyfe koyuldum. Her zaman yaptığım gibi CD’yi çalara yerleştirip, laptopum kucağımda dinlemeye başladım, aradan saatler geçti. Bu CD’yi neredeyse ezbere bilmeme karşın ardı ardına 3 kez dinledim. New York’un caz lokallerine gittim, Amsterdam’a uğradım, Paris’teki New Morning’e gidip geldim, Ornette Coleman ile muhabbet ettim, damağım kurudu, canım çay çekti, demlemeye koyuldum, Sonny Sharrock geldi, birlikte Bafa’ya gittik geldik, ardından Pat Metheny uğradı, gençlik yıllarının Pat Metheny’si, bir şeyler yapmaya/söylemeye çalıştığı yılların haliyle... Devamını okumak için tıklayınız
