Nat Hentoff’un yazdığı, Gunther Schuller’in 1962’de müziğe aldığı hikaye: Bu Eddy Jackson’un hikayesi – Caz’ı öğrenen bir çocuğun hikayesi. Çok küçük yaşta bile Eddy Jackson’un kuvvetli müzik sezileri vardı. Babası şarkı söylediğinde Eddy inlerdi. Annesi şarkı söylediğinde Eddy’nin yüzünde güller açardı. Beş yaşında kendi oyuncak trompeti vardı. Altı yaşında ona kendi gibi ufak ama sağlam bir pikap hediye edildi. Yedi yaşında ise gittikçe artan müzik açlığını doyurmak için transistörlü bir radyo eklendi. Aniden, bir gün Eddy odasının kapısına geniş ve koyu harflerle “GİRMEYİNİZ - MÜZİK YAPILIYOR” yazılı bir levha yapıştırır. Ve kapısını kapatır. O günden bu yana her öğleden sonra saat 3 ve 6 arası o levha kapıya asılmış olur. Kapının arkasında Eddy’nin anne ve babası trompet veya pikap veya radyonun seslerini duyabiliyorlardı. Çoğunlukla da 3'ü aynı anda duyulurdu. En fazla sesi çıkaran, uzak ara, trompetti. Kısa süre içerisinde Eddy’nin gerçek bir trompeti oldu ve de müzik zevkleri onun kadar güçlü olan gerçek bir öğretmeni. Başlarda basit gamlar yavaşça havaya uçar ve sakince geriye gelirlerdi, bazen arada tökezleyerek. Sonrasında gittikçe zorlaşan gamlar hızla tırmanıp baş döndürücü hızla geri gelirlerdi, öyle egzersizler vardı ki, notalar sanki bir spiral şeklinde tüm odayı kaplayıncaya dek havalanıyorlardı. Devamını okumak için tıklayınız
